Nowy Jork Londyn Toruń Sydney |
|||||
|
|
|||||
|
Lista Światowego Dziedzictwa UNESCO Park Narodowy Kakadu (N II, III, IV / K I, VI / 1981, 1987, 1992), Terytorium Północne Jest to jedyny na świecie rezerwat archeologiczny i etnologiczny. Stanowiska archeologiczne, malowidła i ryty naskalne świadczą o umiejętnościach mieszkańców tych terenów od epoki neolitu do obecnie tu mieszkających Aborygenów. Park stanowi środowisko naturalne rzadkich gatunków fauny I flory. Wielka Rafa Koralowa (N I, II, III, IV / 1981), północno wschodnie wybrzeże Australii Występuje tu najbogatszy i najpiękniejszy na świecie zespół koralowców, który liczy 400 gatunków korali oraz 1,5 tys. gatunków ryb i 4 tys. gatunków skorupiaków. Stanowi siedlisko gatunków zagrożonych wyginięciem, takich jak diugoń (rodzaj krowy morskiej) i zielony żółw olbrzymi. Czyste, przejrzyste i ciepłe wody Morza Koralowego zachęcają do nurkowania i przyjrzenia się podwodnemu cudowi natury. Wielka Rafa Koralowa jest widoczna nawet z kosmosu. Region Wyschniętych Jezior Willandra (N I / K III / 1981), Nowa Południowa Walia W regionie tym występuje zespół skamieniałych pozostałości po jeziorach a także formacjach piaskowych z epoki plejstocenu. Znajdują się tutaj świadectwa archeologiczne po najstarszym osadnictwie (w okresie 60-45 tys. lat temu) na kontynencie australijskim. W regionie odkryto również skamieliny wielkich torbaczy. Obecnie teren ten jest pustynią i półpustynią o temperaturach powyżej 40 stopni Celsjusza. Parki Narodowe zachodniej Tasmanii (N I, II, III, IV / K III, IV, VI / 1982, 1989) Parki i rezerwaty położone w regionie zajmują obszar o powierzchni przeszło miliona ha. Wyróżniają się one głębokimi wąwozami i stanowią jedną z ostatnich na świecie połaci lasów deszczowych strefy umiarkowanej. Odkrycia dokonane w grotach wapiennych świadczą o osadnictwie na tym terenie od przeszło 20 tys. lat. Wyspy Lorda Howe (N III, IV / 1982), na Morzu Tasmana (Ocean Spokojny), Nowa Południowa Walia Wyspy Lorda Howe położone są około 600 km od południowo-wschodniego wybrzeża Australii, dwie godziny lotu z Sydney. Są rzadkim przykładem odizolowanych wysp oceanicznych powstałych w wyniku działania podwodnych wulkanów na głębokości około 2 tys. m. Wyróżniają się pięknymi krajobrazami, krystalicznymi wodami laguny, wspaniałą rafą koralową oraz unikatową fauną i florą. Wyspy zamieszkują endemiczne gatunki ptaków. Pod ścisłą ochroną jest 70 procent powierzchni lądu. Rezerwat lasów deszczowych środkowo-wschodniej Australii (N I, II, IV / 1986, 1994) Obszar ten składa się z kilku stref chronionych, rozciąga się głównie wzdłuż Wielkiego Uskoku na wschodnim wybrzeżu Australii. Występują tutaj ciekawe zjawiska geologiczne wokół kraterów wulkanów tarczowych oraz żyje tu wiele rzadkich i zagrożonych gatunków. Park Narodowy Uluru-Kata Tjuta (N II, III / K V, VI / 1987, 1994), Terytorium Północne Zobacz: ABC-iekawostki Wilgotne lasy tropikalne w Queensland (N I, II, III, IV / 1988) Największy na świecie obszar naturalnych lasów tropikalnych rozciąga się wzdłuż północno-wschodniego wybrzeża Australii na długość około 500 km. Duża wilgotność powietrza i wysokie temperatury stwarzają doskonałę warunki do rozwoju przyrody. Ekosystem charakteryzuje się szerokim i zróżnicowanym przekrojem występujących w nim roślin i zwierząt. Niektóre drzewa osiągają ponad 60 metrów wysokości. Na wyprawę w lasy tropikalne najlepiej wybrać się między lipcem a październikiem, kiedy jest pora sucha. Zatoka Rekina (Shark Bay), Australia Zachodnia (N I, II, III, IV / 1991) Zatoka Rekina położona jest wzdłuż północno-zachodniego wybrzeża Australii. Wraz z otaczającymi ją wyspami i stałym lądem posiada trzy wyjątkowe cechy naturalne: największe (4,8 tys. km2) i najbardziej obfite na świecie łąki trawy morskiej, zamieszkującą ją populację diugoni oraz stromatolity, zwane grzybami morskimi, które należą do najstarszych form życia na Ziemi. W Zatoce zgodnie z nazwą żyje kilkanaście gatunków rekinów. Na półwyspie Peron położona jest plaża Monkey Mia, gdzie wzdłuż brzegu pływają delfiny, które chętnie bawią się z ludźmi. Wyspa Fraser (N II, III / 1992), Queensland Wyspa Fraser leży na krańcach wschodniego wybrzeża Australii, poniżej Zwrotnika Koziorożca, około 200 km na północ od Brisbane. Ma ona 122 km długości i jest największą piaskową wyspą na świecie. Wspaniałym wydmom i plażom towarzyszy wiele rodzajów lasów: od skrubu przez tropikalne gęstwiny do mokradeł, gdzie rosną ponad 60-metrowe satinay. Atutem wyspy są czyste rzeki i jeziora, kolorowe klify oraz zatoczki. Wyspę zamieszkują psy dingo i dzikie konie a wzdłuż brzegów pływają rekiny, mimo tego przyciąga ona wędkarzy, surferów i fanów jazdy autami terenowymi. Zespoły skamielin ssaków australijskich (Riversleigh/Naracoorte) (N I, II / 1994) Riversleigh (Queensland) i Naracoorte (Australia Południowa) należą do dziesięciu najważniejszych stanowisk kopalnych na świecie. W Riversleigh odkryto szczątki drapieżnych kangurów, a także kangurów, które nie potrafiły skakać, ale były doskonałymi biegaczami. W Naracoorte znajduje się 26 jaskiń, w jednej z nich odkryto skamieliny zwierząt sprzed ponad 500 tys. lat (Victoria Fossil Cave). Wyspy Heard i McDonald (N I, II / 1997), Ocean Indyjski Wyspy Heard i McDonald oddalone są o 1700 km od Antarktydy i o 4100 km na południowy-zachód od Perth. Są jedynymi aktywnymi wulkanicznie wyspami w regionie podbiegunowym. Stanowią przez to „otwarte okno” do wnętrza Ziemi dzięki któremu można obserwować ciągłe procesy geomorficzne oraz dynamikę lodu. Wyspy Heard i Mc Donald zaliczane są do nielicznych na świecie dziewiczych ekosystemów wyspiarskich. Nie ma tutaj żadnego portu, przystani ani infrastruktury. Roślinność jest uboga, ze zwierząt można tu spotkać stada kotików polarnych, uchatek antarktycznych, słoni morskich a także lamparty morskie. Błotniste plaże nadmorskie zamieszkują pingwiny królewskie i białobrewne. Wyspa Macquaire (N I, III / 1997), Ocean Spokojny Ta bezludna wyspa ma 34 km długości i 5 km szerokości, położona jest około 1450 km na południe od Australii. Jest ona wynurzonym kawałkiem ogromnego grzbietu podmorskiego Macquaire, wypiętrzonym w miejscu napierania na siebie dwóch płyt tektonicznych (indoaustralijskiej i pacyficznej). Wyspa jest jedynym miejscem na Ziemi, gdzie skały pochodzące z płaszcza ziemskiego (znajdującego się 6 km pod powierzchnią oceanu) wynurzają się nad poziom morza. Macquarie jest rajem dla naukowców ze względu na łatwo dostępny materiał geologiczny. Stanowi dom dla setek tysięcy pingwinów, uchatek i słoni morskich, w wodach można natknąć się na orki. Region Gór Błękitnych (Greater Blue Mountains) (N II, IV / 2000), Nowa Południowa Walia Góry Błękitne leżą około 70 km na zachód od Sydney. Region zajmuje obszar 1,03 mln ha. Nazwa wiąże się z niebieską mgiełką, która powstaje z olejku eterycznego wydzielanego przez drzewa eukaliptusowe (91 gatunków). Park Narodowy Purnululu (N I, III / 2003), Australia Zachodni Zajmuje trudno dostępny obszar o powierzchni 239 723 ha, łącznie z charakterystycznym masywem Bungle Bungle. Od 20 mln lat poddawany jest on nieustannej erozji oraz innym zjawiskom geologicznym, biologicznym i klimatycznym, dzięki którym uformowały się liczne wieżyczki i stożki w kształcie uli o stromych zboczach. Jasna krzemionka poprzecinana jest ciemnoszarymi, poziomymi pasami, które powstały ze skorupy sinic (fotosyntetyzujących organizmów jednokomórkowych). Budynek Wystawy Królewskiej i Ogrody Carlton (K II/ 2004), Melbourne Budynek został zaprojektowany przez Josepha Reed'a z myślą o międzynarodowych wystawach w 1880 i 1888 roku. Zbudowany z cegły, drewna, stali i skały łupkowej łączy elementy stylistyczne renesansu bizantyjskiego, romańskiego, lombardyjskiego i włoskiego. Styl budowli i jej otoczenie miały być świadectwem dynamicznego rozwoju cywilizacji oraz prezentować dokonania człowieka w nauce, przemyśle, sztuce i transporcie. Gmach Opery w Sydney (K I / 2007) Zobacz: ABC-iekawostki
|
|||||
|
|||||